|
|

Uit
het dagboek van een zeldzame bezoeker van de Aarde
vanaf
de verre kusten van ruimte en tijd zwierf ik van het hart van het Leven
vandaan. Vanuit een stilte van helder weten en duidelijk zien dat ver
voorbij het menselijk bewustzijn ligt, daalde ik naar
de sombere bol van de Aarde af, en daar zag ik een duistere en lawaaierige
wereld. De Aarde leek wel een verzegelde grafkist van ontaard en opgesloten
leven dat afgesneden was van de universele harmonie door een eindeloos
volgehouden vergissing.
Toen ik naderbij kwam zag ik een in
elkaar geklitte zwarte sfeer rond deze wereld hangen, als vieze olie
op de oppervlakte van woelig en borrelend water. Nog dichterbij gekomen
kwam ik haar atmosfeer binnen, en die werd steeds giftiger en verstikkender
en wasemde een kwalijke walm uit, net als stinkend rioolwater. Het psychische
lawaai van de mensenmassa's liet me zien wat voor martelkamer de Aarde
geworden was. Hier vochten miljarden lijdende zielen om te kunnen ademen.
De ontelbare afgescheiden en disfunctionerende geesten van de mensen
en overleden schimmen op Aarde, samen met alle gedachten, verlangens
en angsten in deze grafkelder van disharmonie, klonterden allen samen
tot één dik donker doodskleed dat de Aarde dicht omsloot,
en haar doodwurgde.
Binnen in de extreme dichtheid van deze duistere sfeer zag ik Mara,
de Slechte, de Verdorvene. Naarstig werkte hij vanuit deze plek vol
huichelarij aan het afmaken van zijn begunstelingen vanuit de subtiele
vlakken van deze stervende planeet, met zowel de listige sluwheid als
het dodelijke voorkomen van een vraatzuchtig roofdier.
Ik zag hoe de mensheid geregeerd werd door de
god van de dood en de godin van de leugen. Ik zag hoe de mens aan de voortdurende tirannie van een onheilige intelligentie onderworpen
is, en ik zag dat die intelligentie verstoken was van enig licht en
zich al aeonen lang gevoed heeft met de gedachten, de emoties en de
levenskracht van het menselijk ras. Ik zag hoe Mara, de Slechte, de
hele mensheid in zijn web van bedrog en corruptie gevangen had. Toen
was het me duidelijk dat alle zielen eigenlijk in een donkere kerker
worden gestopt als ze op Aarde geboren worden, en ik zag alle manieren
waarop Mara meteen met hen aan het werk gaat om hun slavernij en hulpeloosheid
te versterken en te verdiepen.
Nog dichter bij de Aarde gekomen stond ik vanwege
dit alles stomverbaasd, en mijn ziel deinsde in afschuw terug bij de
aanblik van deze zwaar misdadige behandeling van het menselijke ras
op Aarde. De meerderheid van de mensen was zelfs volkomen onwetend van
deze vileine wandaad. Desondanks besloot ik toch mijn reis naar de duisternis
van deze wereld te vervolgen, zodat ik beter de aard en de oorzaak van
deze verraderlijke toestand zou kunnen zien waarin de zwaar geterroriseerde
mensheid verkeerde.
Ik was vastbesloten om mijn gevoel voor verhoudingen
niet te verliezen als ik in de dichtheid van deze wereld dook om op
de fysieke Aarde te incarneren. Ik wist dat het van vitaal belang zou
zijn dat ik de spirituele herinnering aan het harmonieuze en levengevende
bestaan zou bewaren dat ik vrijwillig verlaten had voordat ik geboren
werd in zo'n extreem beperkt fysiek lichaam en zo'n genadeloos harde
en koude omgeving. Deze herinnering maakte dat ik diepe spijt voelde
nu ik mijn bewustzijn in dit zware, solide voertuig van menselijk vlees, bloed en been had laten
stoppen.

De bewuste herinnering aan het leven buiten deze dichte, gevallen
gevangenisplaneet maakte dat ik door het slijk van de verstoringen en
het gekonkel van Mara's verwrongen agenda heen zag. Dwars door de sluiers
van deze biologische kleren die mijn bewustzijn omhullen, kon
ik Mara heel duidelijk zien. De meesten konden dat niet... of wilden
het niet.
En als ik tot Mara
spreken zou, tot die collectieve belichaming van intelligent kwaad,
dan zou ik dit zeggen:
Ik zie, Mara, dat je de Aarde omsluit met je net
van donkere stof, en hoe je triomfantelijk zwelgt in de kakofonie en
verwarring die oprijst uit de miljarden afgescheiden ongeïntegreerde geesten van de mensen waar jij over heerst.
Als een tirannieke god bevorder je disharmonieuze vibraties zoals angst
en schuld en allerlei andere verstoringen van bewustzijn, en ik zie
dat jij, Mara, de Aarde gevangen houdt door je ondergeschikten erop
uit te zenden om je slechte plannen uit te voeren.
Ik zie je hebzucht
en zelfzucht, Mara. Die verhul je achter een keurig en acceptabel
laagje van sociaal gedrag en gemaakt fatsoen dat je in de mensheid
cultiveert, om zo je afschuwelijke roeping nog beter te verbergen.
Ik ben er getuige van hoe de duistere krachten
die jij in gang zet vanonder het leven vandaan overal naar binnen sijpelen,
onzichtbaar voor de ogen van de wereld, de ogen die jij met je eindeloze
leugens zelf hebt verblind om in het donker verborgen te kunnen blijven.
Ik zie jou, Mara. Ik zie dat je alleen maar
om jezelf geeft en dat je, ongeacht de reden of het gevolg, alleen maar
wilt wat jij zelf wilt. Jij voelt je thuis in eindeloze reeksen van
verlangens die nooit een blijvende vervulling zullen brengen.
Ik hoor je ook, Mara. Je klinkt in mijn oren
als een oude versleten machine die als een robot op een monotone dreun
zijn heimelijke plannen uitwerkt. Met dit achtergrondlawaai maak je
het mensenras al duizenden jaren helemaal gek en verziek je het leven
tot een extreem wangedrocht dat zich voortplant tot in ieder donker
en verlaten hoekje. Je slurpt het leven op als een verslindend beest,
en jij geeft er niets behalve afscheiding en wanhoop voor terug. Ik
hoor je eindeloze en onheilige lawaai dat onophoudelijk achter de hoorbare
geluiden van deze wereld doorraast. Een subtiele, maar toch doordringende
kakofonie die lijden in de hand werkt. Ik hoor het als jij je hypnotische
ritmen van deze wereld in de zielen van de mensen hamert, waarmee je
hen steeds dieper in slaap en onwetendheid sust.
Maar nu ben je ontmaskerd, Mara.
Ik heb je door. Ik kan je werk herkennen in de lange rijen gevangeniscellen
die mensen hun huizen noemen, straat na straat, blok aan blok, allemaal
op elkaar gestapeld zo ver het oog reikt. Ik heb je tirannieke grip
in de gaten waarmee jij mensen dwingt werk te doen dat ze verafschuwen
en waaraan ze lijden, alleen maar om jouw helse machine te voeden en
te laten draaien. Ik zie hoe je verwrongen gezicht doorschijnt in de
media van de wereld en de commerciële reclameborden. Ik hoor je leugens als je mensen
ervan verzekert dat hun leven beter zal worden als ze je produkten en
je bittere vruchten kopen. Voortdurend wakker je hebzucht, verlangen
en zelfzucht aan om daarmee te 'slagen' in jouw wereld.
Je drijft de regeringen van de wereld,
de leiders en hun volkeren, tot irrationele angsten en oorlogen. Je
leeft in hen als een virus dat hun geesten en zielen heeft geïnfecteerd
en hun harten versteent. Je maakt ze ziek en scheidt hen af van hun
Schepper, je maakt hen tot een karikatuur van henzelf om ze slaven te
maken in jouw leger van verloren zielen.
Als ik neerkijk
op deze diep gezonken wereld zie ik overal jouw sporen, Mara. Ik zie
alles wat jij voor de mens verbergt. Ik kan jou in de ogen zien van
hen die onbewust jouw grote plan uitvoeren, gedreven door jouw oeroude
en alles verterende lusten.
Ik zie jou van buiten deze wereld van schertsvertoning,
zelfs al blijf je verborgen voor de meeste mensen. Zij hebben hun blik
afgewend omdat ze niet durven te kijken naar wat ze zelf gemaakt hebben
en wat ze steeds maar blijven voeden in hun angst en ontkenning.
Het is de eindeloos volgehouden vergissing
van de mens die jouw heeft doen oprijzen, Mara. En als wederdienst heb
jij de mens door vele donkere tijden geleid om je corrupte en zelfzuchtige
honger te stillen. Jij bent het gedrocht dat zijn kamp heeft opgeslagen
op de kusten van de schepping, het monster dat de geest van het leven
overal besmet waar het maar kan. Zo verhinder jij dat de ware aard van de mens tevoorschijn
komt, en zo houd je hem tegen als hij zich boven de vieze dampen van
dit rottende moeras wil uittillen. In plaats daarvan moedig jij hem
aan om je eigen wrede aard in hem te laten groeien als kanker. Zo wordt
hij deel van jouw leven, een leven dat geen plaats heeft in Gods wet.
Zij die jou volgen,
Mara, zijn de weg kwijt en blind. Jij ben gevallen en geboren uit
onheiligheid, en nu, aan de vooravond van de donkerste nacht van het
menselijk leed, heb je de top van je macht bereikt.
Je bent te beklagen, Mara. Jij bent dat wat nooit
had mogen bestaan. Tot leven gewekt door de domheid van de eigenzinnige
mens leef jij in het lagere zelf van de mens, en via zijn passies, verlangens
en onwetendheid leen jij je voor elk denkbare uiting van slechtheid.
Jij bent de brandstof voor de leugens die in zo veel zielen branden.
Het is jouw lot, Mara, om alleen te moeten sterven. En terwijl jij nooit
de Liefde van God hebt gekend, zal je aan je onvermijdelijke en onherroepelijke
eind door al het leven verlaten worden.

Zelfs al pretendeer je de architect van het leven te zijn, je bent
toch de god van de dood en van alle ellende. Zelfs al pretendeer je
het leven te verlichten, toch is jouw licht illusoir, onecht, koud en
leeg. En nu zie ik ook waarom je je schuil houdt in het duister: je
bent bang, want dit zijn de laatste dagen van jouw heerschappij op Aarde.
Jouw einde is in zicht. Ik heb deze dag zien aankomen, Mara, en ik zie
waarom je nu zo wanhopig wordt. Het komt doordat jij deze dag ook hebt
zien aankomen. Jij spuugt op hen die jou zien, en jij vervloekt hen
die Gods Waarheid liefhebben, omdat hun ware visie het einde aankondigt
van jouw gemene overheersing.
Er zijn er maar relatief weinig mensen bewust
van jouw aanwezigheid, Mara, maar zij die een heldere visie hebben kunnen
nu alles in jouw domein zien, aangezien hun ogen nu open gaan. Velen
verwachten niet zo'n kwaadaardige geest als jouw aanwezigheid in zichzelf
aan te treffen, en te zien dat die iedere gedachte en ieder verlangen
van hen overschaduwt. Maar de avant garde van het nieuwe mensenras ziet
jou heel goed, Mara. Wij zien wat voor beest je bent. We zien hoe jouw
demonische schare van verloren zielen eindeloos hun stempel drukt op
de harten en geesten van de mensen. Daarmee maak je dat iedereen bij
jouw duistere leger hoort dat zich nu opmaakt voor de laatste slag.
De tijd tikt langzaam maar zeker weg naar
jouw ondergang, Mara, en jouw einde is nabij. Het zand in jouw zandloper
is bijna op. De fundamenten van jouw bedrog beginnen al in te
storten onder hun eigen gewicht, als een verrot afbrokkelend gebouw
dat gebouwd is op het lijden van het menselijk
leven.
Zij die waarachtig zijn, zij die
God dienen, zij bereiden zich voor om jou recht in het gezicht te kijken
bij de laatste slag om de Aarde en
de ziel van het menselijk ras. Zij zijn door jouw dalen des doods gegaan,
en hebben in de zielloze ogen van jouw slavenlegioen gekeken. Zij hebben
jouw dienaren in de gaten gehouden toen die zich in de duisternis volpropten
met jouw leugens. En ze hebben gezien hoe die zich probeerden te verbergen
voor de nieuw oprijzende zon, en hoe zij zich voorbereidden om voor
hun laatste houvast te vechten, voordat zij voor altijd weggevaagd worden
in de komende stortvloed van veranderingen.
Door iedere nieuwe straal van het
ware licht dat bij deze wereld naar
binnen schijnt wordt jouw leger langzaam teruggedrongen, Mara, helemaal
tot de uiterste muren van je donkere koninkrijk. De grote verlichting
van buiten deze wereld staat er nu aan te komen. Nu komt er een straling
die door de sluiers van jouw bedrog heen dringt, en daarmee zal de Aarde
opnieuw van een wereld van dood en verderf tot een bloeiend Eden hersteld
worden.
In deze laatste
dagen zullen velen merken hoe de stank van de dood plaats maakt voor
een nieuwe en zoetere geur die gedragen wordt door de wind van het
nieuwe binnenstromende leven. Deze lucht is schoon en zuiver, en zij
verspreidt zich over het land. Het omhult de wereld als een gloednieuwe
jas, en het reinigt de atmosfeer van de misselijk makende walm van
jouw rottende graf.
Waar vlucht je naartoe als het licht van deze
nieuwe dag je schaduw verdrijft en de goddelijke zon glorieus op Aarde
neerschijnt? Denk je dat je aan het licht kunt ontsnappen door terug
te rennen naar de schuilplaats waar je vandaan kwam? Nee, zeg ik je,
dat zal niet lukken. Jouw leger maakt geen enkele kans, want achter
iedere lichtstraal van de rijzende zon staat een soldaat van God die
inzicht en macht brengt, en allemaal hebben ze een stralende wapenrusting
aan die gesmeed is uit het staal van de zuiverste waarheid en wijsheid.
Ieder is gewapend met een schild en een zwaard dat schittert van de
gloed van de eeuwigheid en dat gesmeed is in de onpeilbare diepten van
zuivere liefde.
De Grote Dag dat er overal zo'n dienaar van
het Goddelijke in jouw duistere sfeer ontwaakt zal nu niet lang meer
op zich laten wachten, en het leven zal dat beantwoorden met uitbarstingen
van nieuwe groei en mogelijkheden. Want zij zijn rechtvaardig, zij hebben
zoveel ondergaan en zijn zoveel te boven gekomen dat ze een plaats hebben
verdiend in de regionen van Gods leger, en kunnen fungeren als wachtmeesters
van het nieuwe tijdperk. Er zal hun geen haar op het hoofd gekrenkt
worden, want iedere stap die zij vooruit zetten is vastberaden, waarachtig
en gesteund door de kracht van goddelijke rechtvaardigheid.

Het licht dat binnenkort in
jouw diep gezonken wereld zal binnenvallen, Mara, zal eerst bestaan
uit heel veel gouden stralen, gloedvolle en schitterende lichtstralen
van Goddelijke Licht. Het zal schijnen door de harten van al diegenen
die waarachtig zijn, en die wachten op het moment dat de Waarheid
zich onmiskenbaar over de hele wereld openbaart. Jij zult het
licht van de Waarheid als verschrikkelijk destructief zien, omdat
het een eind maakt aan jouw kwaadaardige kultuur die doorgedrongen
is tot in de verste uithoeken van elk verduisterd hart, en die vanonder
iedere rots en steen vandaan naar de geesten van de mensen uitstraalt.
De
kracht die van de dienaren van gerechtigheid uitgaat, is als een grote
golf die de kust van het leven bereikt. Want achter de harten van
zulke toegewijde zielen bevindt zich de Aurora van de Christus, en
jouw leger, Mara, is als het zand dat erdoor uiteengeslagen wordt
en verstuift in de wind. Zulk licht verblindt en vergruist alles wat
onecht is, en het maakt een eind aan de blinde domheid van de mensheid
met één rake slag van gerechtigheid. Deze gerechtigheid
werkt via diegenen die toegewijd zijn aan het dienen van de Waarheid,
zij die hun eigen wil volledig hebben overgegeven om het zo mogelijk
te maken dat het Leven zelf door hun harten spreekt, hun geesten verlicht
en door hun handen werkt.
Anders dan jouw leger
van verloren zielen zullen de legionairs van God niet bloeden op het
slagveld van het leven of treuren om zichzelf, want zij zijn gesterkt
door Werkelijkheid en Waarheid, en niet gedreven door illusies en
leugens. Zij brengen een nieuwe dageraad. Ze zijn de voorbodes van
de nieuwe wereld en de vernietigers van de oude. Zij staan in de gelederen
van de 144.000 die het nieuwe lied van het Aquariustijdperk in hun
hart mee dragen. En zoals een majestueuze piek van een bergketen boven
de wolken in het heldere licht uitrijst, zo zullen zij elkaar zien,
weten en herkennen, omdat ze verbonden zijn door het onderliggende
doel dat hen verbindt.
Ik leef met jou mee, Mara, want nu beef
je al van angst bij de gedachte aan het naderende licht en zijn
overwinning waarvan jij weet dat die onvermijdelijk is. Dit idee ondermijnt
precies de fundamenten van de door jou onwetend gehouden wereld die
jij al veel te lang hebt geregeerd. Maar dit is het einde van jouw
heerschappij, Mara, het sluitstuk van jouw lang volgehouden bedrog,
en er zijn steeds minder plekken in de donkere velden over waar jij
je verstoppen kunt, nu de poort naar het werkelijke Leven steeds verder
open gaat en er steeds meer licht binnenkomt.
Terwijl jouw verloren leger zich voedde
met dood en menselijk verlangen, bereidde het leger van licht zich
stilletjes ondergronds voor en voedde het zich met Gods levengevende
stroom, waarvan de bron zich in het hart van het goddelijke Rijk bevindt.
Wat komen moet zal komen. Er is geen alternatief.
Het zal volgens de wet gaan, en alles wat ermee in tegenspraak is
zal verdwijnen. En daarmee zal de Aarde en haar mensheid weer opnieuw
in lijn gebracht worden met het goddelijke Doel en het universele
Recht.
De tijd glijdt voort nu het laatste oordeel
nadert. Laat hij die ogen heeft om te zien nu besluiten waar hij in
deze grote overgang staat, zodat hij het komende tijdperk in vreugde
kan verwelkomen, en niet in smart.
Alles zal verbrand worden: de enorme verwarde
kluwens van jouw misleiding en illusies, alle onwetendheid en leugens,
alle zelfzucht en hebzucht, alle hongerige verlangens, noden en wensen,
alle pijn, ellende, leed en streven; kortom alles wat voorkomt uit
jouw sinistere en kwaadwillige bedoelingen. En ook iedere denkbare
verstoring en ziekte waarmee jij ooit de mensheid op deze Aarde bewerkt
hebt. Zo zal de wereld ervan gereinigd worden.
De kracht van Gods Wil zal uitstromen uit
de gezuiverde vaten van hen die zich aan God gewijd hebben en zo heldere
instrumenten zijn geworden voor de hand van het Goddelijke. Door de
trouwe harten van deze visionaire dienaren van de Waarheid zal Gods
Wil de overblijfselen en de resten zuiveren van alle slechtheden en
wreedheden die jij in deze wereld hebt begaan.
Het einde van jouw lange heerschappij van
terreur komt steeds dichterbij, Mara. Jij hebt een web gesponnen om
op deze planeet de ziel van de mensheid in te pakken, maar zij die
nu helder kunnen zien door hun gewijde dienstbaarheid aan de Waarheid,
kunnen nu dit gigantische verwarde web van leugens doorzien. Jouw
aankomend overlijden en de nieuwe wereld die zal verschijnen en oprijzen
uit de as van de jouw brandstapel, is al lang geleden gezien en aangekondigd
door de zieners.
En als deze veel voorspelde overgang plaats
vindt en deze wereld opnieuw geboren wordt, dan zal zij niet meer
gezien worden als een donkere sfeer des doods, want zij zal een nieuw,
stralend en vitaal licht in zich dragen.
Wanneer de Aarde ten langen leste bevrijd
wordt als de sluiers van illusie eindelijk worden weggetrokken, dan
zal zij weer opnieuw haar lied zingen en haar aandeel bijdragen aan
het universele gezang van het Leven. Zij is dan weer hersteld in haar
oude glorie tot een plaats waar zielen kunnen reiken naar een hoger
bewustzijn en een diepere realisatie, zonder geketend te zijn aan
de illusie van afgescheidenheid, lijden en angst. Een plaats die geïnspireerd
wordt door de eenheid en de zuivere liefde van het Goddelijke.
Dit is jouw einde, Mara, en ook het einde
van jouw onheilige heerschappij. En dit luidt het grote nieuwe Begin
in.
Het Heilige vuur van de Christus zal alle
illusies die jij gemaakt hebt verschroeien, en daarmee zal het deze
wereld van jouw kwaad bevrijden, en de verlossende en reeds lang voorspelde
Openbaring der Tijden brengen.

|